Stotteren
Stotteren is een probleem met de vloeiendheid van het spreken. Het ontstaat meestal op jonge leeftijd, vaak tussen de 2 en 6 jaar.
Stotteren kan bestaan uit:
- Herhalingen – een stukje van een woord wordt herhaald, bijvoorbeeld ma-ma-maar.
- Verlengingen – een klank of stukje van een woord wordt langer gemaakt, bijvoorbeeld mmmmama.
- Blokkades – er komt even helemaal geen klank uit, terwijl iemand wel wil praten.
Iemand die stottert doet dit niet bewust en heeft het niet onder controle.
Stotteren wordt vaak vergeleken met een ijsberg. Het deel boven het water is wat we kunnen horen en zien, zoals herhalingen, verlengingen, blokkades, knipperen met de ogen of stoppen met praten. Het deel onder water is voor anderen onzichtbaar, maar kan veel invloed hebben.
Voorbeelden zijn:
- het vermijden van bepaalde woorden of situaties,
- angst om te moeten bellen of spreken,
- schaamte over het stotteren,
- iemand anders het woord laten doen om vastlopen te voorkomen.
Dit ‘onzichtbare’ deel kan soms meer impact hebben dan het hoorbare stotteren zelf.
Onderzoek
Wanneer een kind begint te stotteren en je hebt als ouder vragen of zorgen, dan is het altijd goed om contact op te nemen met de praktijk. Bij jonge kinderen (tot 6 jaar) kan het stotteren soms vanzelf weer verdwijnen. Niet elk kind heeft behandeling nodig, maar het is op voorhand moeilijk te voorspellen of het stotteren vanzelf verdwijnt.
De stottertherapeut bespreekt samen met de ouders welke factoren kunnen bijdragen aan het spontaan uitdoven van het stotteren, welke factoren kunnen bijdragen aan blijvend stotteren en brengt deze samen met ouders in kaart. Op basis daarvan kan worden nagegaan of stottertherapie wel of niet nodig is op dat moment.
Behandeling
De kans dat een kind van stotteren herstelt is het grootst voor de leeftijd van 6 jaar. Daarna wordt die kans kleiner. Daarom is het belangrijk om vroeg hulp te zoeken. Hoe langer het stotteren aanwezig is, hoe kleiner de kans op herstel. De stottertherapeut kan na een intake en onderzoek bepalen of behandeling nodig is en hoe die eruitziet. Voor jonge kinderen worden twee therapieën aangeboden, zoals ook beschreven in de Nederlandse Richtlijn Stotteren, namelijk: RESTART-DCM en Lidcombe Therapie. Beide therapiemethoden zijn wetenschappelijk onderzocht en effectief bevonden.
Ook jongeren en volwassenen die stotteren kunnen terecht bij de stottertherapeut. Vaak zal het stotteren zelf niet helemaal verdwijnen, maar we bekijken samen hoe er op een meer ontspannen manier gestotterd kan worden. Een belangrijk aspect van de behandeling is de aanpak van de onzichtbare kant van stotteren, zoals angst om te spreken of schaamte en verdriet, het uit de weg gaan van spreeksituaties. Hierbij geldt: iedere behandeling is maatwerk – stotteren is namelijk bij iedereen anders.
Contact
Heb je vragen of wil je een afspraak maken? Neem dan gerust contact op met de stottertherapeut. Dat kan telefonisch of via e-mail en is vrijblijvend.
Meer informatie over stotteren is te vinden op:
